Opublikowane przezW czym tkwi magia smaku dzieciństwa? Czy to w ziołach zbieranych na działce o świcie, czy w tajemniczym słoiku zakurzonym na półce w spiżarni? Otóż nie. Największa magia zawsze była, jest i będzie – w rękach babci. Zwłaszcza, gdy chodzi o kulinarne arcydzieła, takie jak botwina mojej babci. Jeśli chociaż raz w życiu miałeś okazję spałaszować talerz tej różowiutkiej, lekko kwaśnej zupy, wiesz, że nie ma lepszego leku na chandrę i kaca po imieninach cioci Jadzi. A jeśli nie? Cóż, nie martw się – zaraz zdradzę Ci przepis, który pachnie miłością, świeżymi buraczkami i wspomnieniami z podwórka.
Botwina – co to właściwie jest?
Dla tych, którzy wychowali się w blokach bez ogródka warzywnego: botwina to młode liście buraka ćwikłowego. Tak, ta część buraka, którą większość z nas z żalem wyrzuca razem z foliówką, zaraz po zakupach. Ale nie babcie z duszą kuchennej czarodziejki! One wiedzą, że to w liściach i łodyżkach drzemie tajemnica smaku i koloru, który rozgrzewa serducho niczym lipcowe słońce.
Lista zakupów – czyli czego potrzebujesz, by poczuć się jak w kuchni babci
- 1 pęczek botwinki – im świeższy, tym lepszy!
- 3-4 młode buraczki – najlepiej z tego samego pęczka
- 1 marchewka
- Kawałek selera i pietruszki (korzeniowych, nie tych na Instagramie)
- 1 ziemniak (dla sytości i tradycji)
- 1 litr bulionu warzywnego lub drobiowego
- 2 łyżki śmietany 18%
- 1 łyżka octu lub soku z cytryny
- 1 jajko na twardo (na osobę)
- Świeży koperek, sól, pieprz do smaku
Krok po kroku – czyli magia gotowania po babcinemu
Zacznij od dokładnego umycia botwinki. Jeśli masz dzieci lub męża z ADHD – zaangażuj ich, to świetna terapia. Buraczki obierz i pokrój w cienkie plasterki, łodygi na małe kawałki, a liście – delikatnie posiekaj. Marchewkę i korzeniowe warzywa pokrój, jak Ci serce podpowiada – byle nie w gwiazdki, to nie święta.
Na odrobinie masła podsmaż warzywa korzeniowe, dodaj buraczki i zalej bulionem. Gotuj wszystko przez ok. 15 minut, następnie dorzuć ziemniaka i łodygi botwinki. Po kolejnych 10 minutach – liście. Gotuj jeszcze chwilę, dopraw octem, solą, pieprzem i zdejmij z ognia. Na końcu dodaj śmietanę – najlepiej najpierw ją zahartuj łyżką zupy, żeby nie wyczarowała Ci serka wiejskiego w talerzu.
Nie tylko smak – botwina mojej babci jako lekarstwo na wszystko
Lekko kwaskowata, kremowa i pachnąca koperkiem zupa nie tylko zaspokaja głód, ale też koi duszę. Botwina mojej babci działa jak psychoterapia w płynie. Babcia zawsze mówiła: „Na zmartwienia najlepsze są dwie rzeczy – dobry rosół i botwina”. I wiecie co? Miała rację.
Botwina to też bomba witaminowa – żelazo, witamina C, beta-karoten… to wszystko zawarte w tej pozornie skromnej zupie. A że można ją jeść zarówno na ciepło, jak i na zimno – to już tylko kolejny powód, by wstawić gar na dwa dni.
Jak podawać, by zyskać punkty za styl?
Botwinę najlepiej podać z połówką jajka ugotowanego na twardo, odrobiną koperku i kleksem śmietany. Jeśli chcesz zrobić wrażenie na gościach – podaj ją w rustykalnych miseczkach i koniecznie z pajdą chleba razowego. Ewentualnie dodaj hasło: „To przepis mojej babci” – nawet jeśli nie Twojej, i tak wzbudzisz westchnienia zachwytu.
Możesz też wykorzystać botwinę jako bazę do chłodnika – wystarczy dodać kefir, rzodkiewkę i ogórka… ale to już temat na kolejny artykuł.
Podsumowując, przygotowanie botwinki to nie tylko kuchenny obowiązek, ale prawdziwa uczta dla zmysłów i sentymentalna podróż do czasów, kiedy „obiad” znaczył coś więcej niż tylko makaron z sosem z proszku. Warto poświęcić te kilkadziesiąt minut na gotowanie, które przywraca dzieciństwo w każdej łyżce. A przede wszystkim – warto docenić nasze babcie i ich kuchenną mądrość. Bo to właśnie dzięki nim wiemy, że różowa zupa może być absolutnie przepyszna.
Zobacz też:https://magazynkobiecy.pl/botwina-mojej-babci-tradycyjny-przepis-na-zupe-z-dziecinstwa/